دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۵
اوحدی مراغهای
هر دم لحد تنگ بگرید بر من
وین خاک به صد رنگ بگرید بر من
بر سنگ نویسید به زاری حالم
تا بشنود و سنگ بگرید بر من