دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۳
اوحدی مراغهای
ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن
وز باده خمار سر و جانم بشکن
پیشانی توبه را شکستم ز لبت
گر توبه کنم دگر دهانم بشکن