دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۰
اوحدی مراغهای
کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دل
وین بار بیفگن که شکستی، ای دل
آخر نه خدای تست؟ چندین او را
نادیده چرا همی پرستی؟ ای دل