دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۷
اوحدی مراغهای
کرد از دل صافی برت این آب درنگ
تا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ
اکنون که نشان کژروی دیدی ازو
بگذاشته ای که می زند بر سر سنگ