دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۴
اوحدی مراغهای
خالی داری بر لب چون قند، از مشک
خطی داری بر رخ دلبند، از مشک
بر ساعد خود نگار بستی یا خود
بر ماهی سیمین زرهی چند از مشک؟