دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۰
اوحدی مراغهای
در عالم کج نهاد پر پیچ و خمش
یک چیز طلب می کنم از بیش و کمش
یا معشوقی که وصل او باشد خاص
یا ممدوحی که عام باشد کرمش