دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۹
اوحدی مراغهای
افسوس! که در عمر درازیم نبود
خطی ز زمانهٔ مجازیم نبود
بنشاند مرا فلک به بازی در خاک
هر چند که وقت خاک بازیم نبود