دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۴
اوحدی مراغهای
گندم گونی که همچو کاهم بربود
نه مهر ز من خورد و نه خود مهر نمود
از غصهٔ ما به ارزنی باک نداشت
یک جو نظری به جانب ماش نبود