دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۹
اوحدی مراغهای
مه روی ترا ز مهر مه میداند
کز نور تو شب رهی بده میداند
سیب ذقنت متاز، گو: اسب جمال
کان بازی را رخ تو به میداند