دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۷
اوحدی مراغهای
لعلت که پر از گوهر ناسفت آمد
چون طاق دو ابروی تو بی جفت آمد
من عشق ترا نهفته بودم در دل
چون کار به جان رسید در گفت آمد