دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۵
اوحدی مراغهای
لب نیست که از مراغه پر خنده نشد
آب قرقش دید و به جان بنده نشد
از مردهٔ گور او عجب می دارم
کز شهر برون رفت، چرا زنده نشد؟