دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۴
اوحدی مراغهای
زلف تو ز بالای تو مهجور نشد
جز در پی قامت تو، ای حور، نشد
با این همه آرزو که در سر دارد
بنگر که ز آستان تو دور نشد