دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۳
اوحدی مراغهای
ما پرتو جوهر روانیم و خرد
نی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
چون مرگ آید فرشته گردیم و سروش
چون جسم برفت روح مانیم و خرد