دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۱
اوحدی مراغهای
گل گفت: مهل، که باد بویم ببرد
چون خاک به هر برزن و کویم ببرد
با وصل من آن آب چو آتش مینوش
زان پیش که آتش آبرویم ببرد