دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۴
اوحدی مراغهای
خورشید که خاک ازو چو زر میگردد
از شوق رخ تو دربدر میگردد
یک جرعه می صاف تو در صافی ریخت
شد مست و درین میان به سر می گردد