دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۳
اوحدی مراغهای
گل را، که صبا، مرغ صفت بال گشاد
گفتی که: منجم ورق فال گشاد
چون گربهٔ بید خوانش آراسته دید
سر بر زد و بوی برد و چنگال گشاد