دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۳
اوحدی مراغهای
ما را تو چنین ز دل بر آری نیکست
وانگه بدو زلف خود سپاری نیکست
زلفت که به فتنه سر بر آورد چنان
او را تو چنین فرو گذاری نیکست