دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۹
اوحدی مراغهای
کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدست
تا در دل او مهر تو آتش نزدست
از طرهٔ طیرهٔ تو مشک ختنی
عمریست که هرگز نفسی خوش نزدست