دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲
اوحدی مراغهای
اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟
وین هم که بگفتی و شنیدی هیچست؟
عمری به سر خویش دویدی هیچست
وین هم که به کنجی بخزیدی هیچست؟