دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶
اوحدی مراغهای
ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماست
زاهد بودن موجب بدنامی ماست
فصل گل و باغ تازه و صحرا خوش
بی بادهٔ خام بودن از خامی ماست