دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴
اوحدی مراغهای
ای میل دل من به جهان سوی لبت
تنگ آمده دل ز تنگی خوی لبت
چون خال تو آخر دل ما چند خورد؟
خون دل خویشتن ز پهلوی لبت