دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۴۳
انوری
صورت گر فطرت ننگارد چو تویی
دوران فلک برون نیارد چو تویی
هرچند همه جهان تو داری لیکن
ای صدر جهان جهان ندارد چو تویی