دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۳۹
انوری
گفتم که نثار جان کنم گر آیی
گفتا به رخم که باد می پیمایی
تو زنده به جان دگران می باشی
از کیسهٔ خویش چون فقع بگشایی