دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۲۷
انوری
صدرا چو تو چشم آسمان بیند نی
خورشید به پایهٔ تو بنشنید نی
آنجا که تو دامن کرم افشانی
از خاک بجز ستاره کس چیند نی