دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۱۴
انوری
چون چنگ خودم به عمری ار بنوازی
هم در ساعت پردهٔ خواری سازی
آن را که چو زیر کرد گویا غم تو
چون زیر گسسته اش برون اندازی