دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۰۵
انوری
ای شب چو ز نالهای من بی خبری
بر خیره کنون چند کنم نوحه گری
ای روز سپید وقت نامد که مرا
از صحبت این شب سیه باز خری