دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۹۶
انوری
ای دل تو بسی که از غمش خون خوردی
چندین مخروش و باش تا چون کردی
آری شب عشق دیر بازست و سیاه
لیکن تو سپید کار زود آوردی