دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۹۵
انوری
گر شعر در مراد می بگشادی
یا کار کسی به شعر نوری دادی
آخر به سه چار خدمتم صدر جهان
از ملک چنان یک صله بفرستادی