دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۹۲
انوری
دوش ارنه وقارت به زمین پیوستی
فریاد و دعایت به زمین کی بستی
ور حلم تو بر دامن او ننشستی
از زلزلهٔ سقف آسمان بشکستی