دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۸۸
انوری
در مرتبه از سپهر پیش آمده ای
وز آدم در وجود بیش آمده ای
نشکفت که سلطان لقبت داد ملک
تو خود ملک از مادر خویش آمده ای