دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷۹
انوری
بر من در محنت و بلا باز مخواه
درد من دل دادهٔ جان باز مخواه
جانی که به عاریت دو دم یافته ام
چندانک دمی بینمت آن باز مخواه