دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷۷
انوری
از بهر هلال عید آن مه ناگاه
بر بام دوید و هر طرف کرد نگاه
هرکس که بدید گفت سبحان الله
خورشید برآمدست و می جوید ماه