دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷۱
انوری
آن دل که نشان نیست مرا در بر ازو
جز درد و به درد می زنم بر سر ازو
بازآمد و محنتی درافکنده چو دود
هرگز نبود حرام روزی تر ازو