دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۶۰
انوری
گفتی چه شود کار فراقت یک سو
چون اشک چو شمع گرم باشم بی تو
آن روز ز روبهای اشکت به کجا
وان گرم سریهای چو اشکت پس کو