دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۴۴
انوری
چون روی حیل نبود پایاب جهان
یکباره ورق بشستم از تاب جهان
گفتم چو مقیم نیست اسباب جهان
خاکش بر سر که خوش خورد آب جهان