دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۳۹
انوری
باغیست چو نوبهار از رنگ خزان
عیشی که به عمرها توان گفت از آن
یاران همه انگشت زنان گرد رزان
من در غم تو نشسته انگشت گزان