دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۳۲
انوری
ای عشق در آفاق بسی تاختیم
تا از دل و دلدار برانداختیم
آخر حق صحبتی که با تست مرا
بشناس و همان گیر که نشناختیم