دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۲۶
انوری
آن دیده ندارم که به خوابت بینم
یا آن رخ همچو آفتابت بینم
از شرم رخ تو در تو نتوان نگریست
می ریزم اشک تا در آبت بینم