دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱۲
انوری
من بنده که کمتر سگ کویت باشم
این بس باشد که مدح گویت باشم
اقبال نیم که سال و ماه و شب و روز
واجب باشد که پیش رویت باشم