دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۰۱
انوری
ای دل ز فلک چرا نیوشی آزرم
هم بادم سرد ساز و با گریهٔ گرم
دلبر ز تو وز ناله کجا گردد نرم
آن را که هزار دیده باشد بی شرم