دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۹۹
انوری
سودای تو بیرون شده یکسر ز سرم
وز کوی تو ببرید خرد رهگذرم
دست طلب تو باز در کوفت درم
تا با سر کار برد بار دگرم