دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۹۷
انوری
روزی که به حیلت به شب تیره برم
می گویم شکر و باز پس می نگرم
بنگر که ز عمر در چه خون جگرم
تا روز گذشته را غنیمت شمرم