دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۹۶
انوری
دی کرد وداع بر جناح سفرم
تا دست فراق کرد زیر و زبرم
او می شد و جان نعره همی زد ز پی اش
آهسته ترک تاز که من بر اثرم