دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۹۵
انوری
من غره به گفتار محال تو شدم
زان روی سزای گوشمال تو شدم
وین طرفه که آزمود صد بار ترا
هم باز به عشوه در جوال تو شدم