دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۶
انوری
ای چشم زمانه کرده روشن به جمال
در گوش تو برده خوشترین لفظ سوال
رایی داری چو آفتاب اول روز
عمری بادت چو سایه ها بعد زوال