دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۶۵
انوری
با خاک برابرم ز بی سنگی خویش
وز دل خجل از دوام دلتنگی خویش
یارب بدهم شرم ز بی شرمی خویش
تا باز هم ز ننگ بی ننگی خویش