دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۵۷
انوری
چون بندگی شهت نمی آید خوش
با ملک چو آب و دولت چون آتش
برخیز و بسیج آن جهان کن خوش خوش
اینجا علف گلخن دوزخ بمکش