دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۵۴
انوری
در منزل دل غم تو می آید و بس
در سکنهٔ جان غم تو می باید و بس
تا صبح جمال فتنه زای تو دمید
گویی که ز شب غم تو می زاید و بس