دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۴۹
انوری
نایی بر من به خانه ای شورانگیز
وانگه که بیایی به هزاران پرهیز
چون بنشینی خوی بدت گوید خیز
ناآمده بهتری تو چون دولت تیز