دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۴۸
انوری
آن دل که تو دیده ای فکارست هنوز
وز عشق تو با نالهٔ زارست هنوز
وان آتش دل بر سر کارست هنوز
وان آب دو دیده برقرارست هنوز